سه شنبه 23 مهر 1398   11:16:00
            امام موسی کاظم (ع  ) میفرمایند:شیعه ما تنها کسى است که تقوا پیشه و مطیع خداوند باشد.                    
     
 
بزرگداشت فردوسي، يا پاسداشت هويت ملي

حكيم ابوالقاسم فردوسي، شاعر حماسه‏سراي ايران در تاريخ و ادب ايراني جايگاه خاصي دارد. او با سرايش شاهنامه تنها يك ديوان بر دواوين شعر فارسي نيفزود، بلكه زبان فارسي و هويت ايراني را تحكيم بخشيد. او كاخ بلندي از نظم را بنا نهاد كه در طول ساليان از گزند حوادث ايمن مانده و ايرانيان را چون چراغي راهنما است.

بزرگداشت فردوسي، يا پاسداشت هويت ملي

حكيم ابوالقاسم فردوسي، شاعر حماسه‏سراي ايران در تاريخ و ادب ايراني جايگاه خاصي دارد. او با سرايش شاهنامه تنها يك ديوان بر دواوين شعر فارسي نيفزود، بلكه زبان فارسي و هويت ايراني را تحكيم بخشيد. او كاخ بلندي از نظم را بنا نهاد كه در طول ساليان از گزند حوادث ايمن مانده و ايرانيان را چون چراغي راهنما است. فردوسي بيگانه‏ستيز بود، اما به شيعه آل‏علي (ع) بودن افتخار مي‏كرد. او ملي گرايي خود را در آموزه‏هاي ديني پيامبر اسلام مي‏جست كه حب وطن را از ايمان شمرده بود. از همين رو شاهنامة او اعتراض به اعرابي بود كه ره و رسم مسلماني وانهاده و سلطنت عربي را جايگزين رهبري اسلامي خاندان پيامبر ساخته بودند. فردوسي اين شيوه را تقبيح مي‏كرد و بر در خانة آل‏علي (ع) دست ارادت مي‏نهاد كه وفادار به شعار برادري و برابري اسلام بود. سالها پيش از صفويه، فردوسي ژرف‏انديشانه هويت ايراني را بر دو شاخه مذهب و مليت نهاد. مذهبي كه برتري نژادي قومي بر قومي ديگر را برنمي‏تابد و ملاك برتري انسانها، تقواي الهي است. ميزاني كه تنها در نزد خداوند است. او با اعتقاد چنين مذهبي كه بسياري از ايرانيان بدان معتقد و وفادار بودند، از مليت خود پاسداري كرد. از همين رو در ملي‏گرايي او نشانه‏اي از نژاد پرستي نيست، اما براي حفظ مليت و هويت خود، زبان را به عنوان شاخصه‏اي مهم برمي‏گزيند و در حفظ و پاسداشت آن مي‏كوشد.
زبان فارسي در نظر او حامل فرهنگ و تاريخ ايران است. بر اين اساس، شاهنامة فردوسي علاوه بر حفظ و اعتلاي زبان فارسي، بيان گذشتة فرهنگي و تاريخي ايرانيان است. او اما در گذشته متوقف نمي‏شود. امروز را با تمسك به تشيع علوي پرافتخار مي‏بيند و طي طريق در اين مسير را مي‏طلبد. بزرگداشت حكيم ابوالقاسم فردوسي، پاسداشت چنين طريقي است. امروزه ايرانيان با گزينش چنين هويتي براي خويش در عرصة پرتلاطم دنياي امروز توفيق يافته‏اند. با چنين نگاهي، فردوسي يك نماد است. نمادي كه اگرچه در طوس خراسان خفته، اما انديشة او در تمامي سرزمين ايران ساري و جاري است.
مركز پژوهش و اسناد رياست جمهوري به عنوان يك مركز پژوهشي – اسنادي وظيفة خود مي‏داند ضمن اداي احترام به مقام فردوسي، تحفه‏اي براي اين روز تقديم خوانندگان سايت مركز كند. آرامگاه فردوسي كه اكنون در طوس محل بازديد و زيارت ايرانيان و جهانيان مشتاق فردوسي است، يادگاري از انجمن آثار ملي (انجمن آثار و مفاخر فرهنگي فعلي) است. انجمن آثار ملي علاوه بر دريافت كمك‏هاي دولتي، سعي كرد از اعانات مردمي نيز در اين راه بهره‏مند شود. با اين همه، ساختمان آرامگاه ساليان زيادي طول كشيد. عمليات ساختماني آرامگاه كه از سال 1307 آغاز شد تا حدود سال 1313 به درازا انجاميد. با اين همه آرامگاهي در خور فردوسي پادار گرديد تا همچون شاهنامه يادآور نام و جايگاه فردوسي در نزد ايرانيان باشد. اسنادي كه در پي مي‏آيند، بخش‏هايي از اقدامات انجمن آثار ملي براي ساخت آرامگاه را گزارش مي‏كند.

سند شماره 1
قبض اعانة ملي براي ساختمان آرامگاه حكيم ابوالقاسم فردوسي




سند شماره 2
نامه هاي نايب التولية آستان قدس رضوي به وزارت دربار در خصوص هزينه هاي ساخت آرامگاه فردوسي، به انضمام نامة‌ارباب كيخسرو شاهرخ در اين باره






سند شماره 1/2









سند شماره 2/2




.

 
امتیاز دهی
 
 

  • ارسال به دوستان
  • چاپ
نام ارسال کننده :  
ایمیل ارسال کننده:
نام دریافت کننده :
ایمیل دریافت کننده :  
موضوع ایمیل :
کد تصویری :
 
جدیدترین اخبار
>.
.
..
 
     
     
 
..
.
..
..
.
..
..
.
..